برای سال‌ها در تاریخ جهان، دولت‌ها سعی نمی‌کردند رهبران یکدیگر را ترور کنند. رهبران کشورها در طول درگیری‌ها اقدامی برای کشتن مستقیم یکدیگر انجام نمی‌دادند.

این رفتار به تدریج کنار رفت و یک عرف بین‌المللی علیه آن شکل گرفت. دلیلش هم کاملاً روشن است؛ حفظ این قاعده به سود همه طرف‌ها بود. اگر پادشاه یا نخست‌وزیر بودید، ترجیح می‌دادید جان‌تان در امان بماند.

افزون بر این، قدرت‌های بزرگ از این قاعده سود می‌بردند، چون نتیجه درگیری در میدان جن،گ تعیین می‌شد؛ جایی که آن‌ها سرباز و ثروت کافی برای پیروزی داشتند. تر،ور، ابزار قدرت‌های ضعیف‌تر است. البته این مسیری بسیار خطرناک است، زیرا اکنون در حال تبدیل شدن به رفتاری عادی است.