مهم این بود که شهرداری بداند از کجا شروع کرده، قرار بوده به کجا برسد و در پایان دوره شورا واقعاً تا کجا پیش رفته است. ترازوی انتخاب شورای درست، کارآمد، متخصص و عقلایی اینجا قابل تشخص است.

به گزارش دز خبر، شش سال زمان کمی نیست؛ فرصتی که می‌تواند برای یک شهر به حل بخشی از مشکلات قدیمی و جاری، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و ایجاد زیرساخت‌های تازه منجر شود.


اما پیش از شمردن پروژه‌ها شاید باید سؤال مهم‌تری پرسید:

شورای شهر در ابتدای دوره، چه تصویری از شهر در پایان دوره داشته است؟ آیا چشم اندلزی برای خود تعریف کرده بود یا خیر!؟


تجربه شورای ششم شیراز از این منظر قابل بررسی است. البته دزفول و شیراز از نظر جمعیت، درآمد و بودجه قابل مقایسه نیستند و طبیعتاً نمی‌توان انتظار داشت دزفول به اندازه یک کلان‌شهر مترو، بزرگراه یا پروژه‌های چند هزار میلیاردی داشته باشد.


اما می‌توان روش مدیریت و برنامه‌ریزی دو شهر را مقایسه کرد.

شورای ششم شیراز در ابتدای دوره فعالیت خود، چشم‌انداز و ۷۲ رویکرد برای مدیریت شهری تصویب کرد و پس از آن تدوین برنامه پنج‌ساله و برنامه‌های عملیاتی سالانه در دستور کار قرار گرفت.

در ادامه نیز تلاش شد بودجه، پروژه‌ها و برنامه دستگاه‌های مختلف شهرداری در چارچوب همین اهداف تعریف شود.


برای نمونه، در برنامه عملیاتی سال ۱۴۰۵ شیراز حدود یک‌هزار و ۸۰۰ پیشنهاد و پروژه مورد بررسی قرار گرفت که از میان آنها ۴۵ پروژه کلان و بیش از ۳۰۰ پروژه خرد انتخاب و برای آنها ردیف اعتباری پیش‌بینی شد.


البته هدف از طرح تجربه شیراز، ارائه تصویری بی‌نقص از مدیریت این شهر نیست.

نکته قابل تأمل این است که برای بسیاری از پروژه‌ها و اهداف، می‌توان برنامه، بودجه، زمان‌بندی و میزان پیشرفت را مشخص کرد.


مسئله دزفول هم همین‌جاست!. سؤال این نیست که چرا دزفول به اندازه شیراز پروژه نداشته است. سؤال این است که: دزفول متناسب با جمعیت، بودجه، ظرفیت اقتصادی و جایگاه منطقه‌ای خود چه برنامه‌ای برای این دوره داشته است؟ اگر نداشته که بایستی حسابشان با کرام الکاتبین و رای مردم در دوره آینده باشد و اگر داشته اند که ظاهرا بعید به نظر می رسد، بیایند و برای مردم گزارش ارائه کنند!


مشکلات دزفول هم ناشناخته نیستند؛ برای مثال: دفع آب‌های سطحی، پسماند، ترافیک مرکز شهر، فرسودگی بخش زیادی از ماشین‌آلات، سرانه فضای سبز، وضعیت مجموعه‌های ساحلی، پروژه‌های نیمه‌تمام، جذب سرمایه‌گذار و ایجاد درآمدهای پایدار و رسوب مدیران ناکارآمد ثابت، سال‌هاست از موضوعات مدیریت شهری هستند.


انتظار منطقی این نیست که همه این مشکلات در یک دوره به‌طور کامل حل شوند.

اما مردم می‌توانند انتظار داشته باشند و بدانند برای هرکدام چه هدفی تعیین شده، چه کاری انجام شده و چه نتیجه‌ای حاصل شده است.


فی الحال چند سؤال از شورای ششم دزفول:

اکنون که به پایان این دوره نزدیک می‌شویم، پاسخ به چند سؤال می‌تواند تصویر روشن‌تری از کارنامه شورای ششم ارائه کند:


۱.آیا شورای ششم دزفول در ابتدای دوره، افق و چشم‌انداز مشخص و مکتوبی برای شهر داشت؟اگر پاسخ مثبت است، مهم‌ترین اهداف آن چه بوده و امروز چه میزان از آنها محقق شده است؟


۲.شورا در ابتدای دوره، مهم‌ترین مشکلات و اولویت‌های شهر را چه مواردی تشخیص داده بود و برای هرکدام چه برنامه و زمان‌بندی‌ای تعیین کرد؟

برای مشکلاتی مانند دفع آب‌های سطحی، ترافیک، پسماند، ماشین‌آلات شهرداری، فضای سبز و مجموعه‌های ساحلی چه هدف قابل سنجشی وجود داشت و وضعیت امروز نسبت به ابتدای دوره چه تغییری کرده است؟


۳.برای پروژه‌های نیمه‌تمام شهر چه برنامه‌ای تدوین شد و چند پروژه در این دوره واقعاً تعیین تکلیف و به بهره‌برداری رسید؟


۴.در حوزه جذب سرمایه‌گذار و درآمدهای پایدار چه هدفی تعیین شد و خروجی عملی آن چه بوده است؟ و اکنون چند درصد از درآمد شهرداری از سرمایه گذاری های پایدار است؟


۵. تغییرات متعدد مدیریتی که یکی از ضعفها و نکات بزرگ و منفی شورا بوده در شهرداری چه تأثیری بر برنامه‌های مهم و بلندمدت شهر گذاشت؟


و شاید مهم‌ترین سؤال: آیا شورای ششم می‌تواند در پایان دوره جدولی مقابل مردم قرار دهد که در آن اهداف ابتدای دوره، برنامه اجرایی و نتیجه نهایی هرکدام مشخص باشد؟جدولی که مقابل هر هدف بتوان صریح نوشت:محقق شد، در حال اجراست یا محقق نشد.


اگر چنین سندی وجود دارد، انتشار آن می‌تواند بهترین مبنا برای قضاوت منصفانه مردم درباره عملکرد این دوره باشد.


از کمیته صیانت و ضد فساد شورا چه خبر، چرا پس از زمان کوتاهی تعطیل شد؟!

به هر تقدیر مهم این بود که شهرداری بداند از کجا شروع کرده، قرار بوده به کجا برسد و در پایان دوره شورا واقعاً تا کجا پیش رفته است. ترازوی انتخاب شورای درست، کارآمد، متخصص و عقلایی اینجا قابل تشخص است. اگر پاسخ سوالات قانع کننده نباشد . شریفتر آن است که حداقل آنهایی که برای دوره هفتم شورا ثبت نام کرده اند با شهامت کامل استعفا داده تا عبرتی برای انتخاب شورای جدید باشد.